Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

 

Enkele speciale longonstekingen en de behandeling ervan

 

Een voorbeeld van een acute bacteriele longontsteking (pneumococcen pneumonie) en een chronische longonsteking (tuberculose) werd al gegeven onder het menu longontstekingen: overzicht, onderzoek en behandeling. Hieronder volgen nog enkele andere voorkomende longontstekingen.

 

Legionella pneumonie

Legionella is pas sinds 1976 ontdekt en bestaat uit 41 verschillende soorten bacteriën. Het zijn bacteriën die waarschijnlijk verantwoordelijk zijn voor 2 tot 9 procent van de oorzaken van longontstekingen die in de maatschappij ontstaan. De Legionella-bacterie leeft in water, zoals in waterleidingen. Verslikken of inademen van besmet water is de manier om ziek te kunnen worden. Vaak voorkomende klachten van de legionella pneumonie zijn:

 

 

 

  • Hoesten, koorts en koude rillingen
  • Benauwdheid en pijn op de borst
  • Hoofdpijn, spierpijn en gewrichtspijnen
  • Diarree, misselijkheid en braken
  • Neurologische klachten

 

 

 

Patiënten met een Legionella pneumonie kunnen behoorlijk ziek zijn "(Klik hier voor een röntgenfoto)". Een bloedvergiftiging met Legionella (sepsis) kan tot shock leiden en stoornissen van de werking van organen zoals de lever, hart en nieren. Een behandeling op de Intensive Care (beademing) in combinatie met krachtige antibiotica is dan noodzakelijk. Minstens 95% van de patiënten met een Legionella longontsteking geneest uiteindelijk.

 



parodontitis

Ook een ongezond gebit kan leiden tot longontstekingen


 

Q-koorts

De Q-koorts (de Q komt van het Engelse woord query, ofwel vraagstelling. Men wist vroeger n.l. niet wat de oorzaak van deze ziekte was) wordt veroorzaakt door de bacterie met de naam Coxiella Burnetii. De bacterie is ontdekt in 1937. De bacterie komt voor bij geiten, schapen, honden, katten, runderen en teken. De bacterie leeft in urine, melk en mest en komt vooral vrij wanneer het zieke dier aan het bevallen is. Door inademing van deze bacteriën worden wij ziek. Het duur meestal 2 tot 3 weken na de besmetting dat we ziek worden. We worden sneller ziek als er meer ziektekiemen worden ingeademd. Welke klachten kunnen na een infectie optreden?

 

 

 

  • 60% van de mensen hebben geen klachten!
  • 40% ontwikkelt een griepbeeld
  • Hoge koorts, hoofdpijn en hoesten
  • Misselijkheid, braken en diarree
  • Neurologische verschijnselen kunnen optreden
  • Lange tijd blijft men moe, pas na 1 jaar is 80% klachtenvrij

 

 

 

Drie procent van de patiënten ontwikkelt een chronische vorm van Q-koorts. Ook bij een kleine groep mensen die geen acuut ziektebeeld hebben doorgemaakt. De chronisch vorm van Q-koorts is een nare ziekte. Veel patiënten ondervinden ziekten aan hart en bloedvaten en komen gewrichtsontstekingen, longfibrose (zie aan het einde van deze webpagina) en leverontstekingen voor.

In Nederland is in 2009 een grote Q-koorts uitbraak geweest, de grootste uitbraak ter wereld. 4000 Mensen zijn ziek geworden, 14 mensen zijn overleden. De oorzaak van deze uitbraak is onzeker, maar de intensieve veehouderij kan er mee te maken hebben (zie de kaart van Nederland). De uitbraak blijkt nu voorbij te zijn.


Q-koorts kaart van Nederland

Gebieden met uitbraak van Q-koorts in Nederland bijgewerkt t/m 2011. Bron: het RIVM (www.rivm.nl).

 

 

De behandeling van Q-koorts gebeurt met het antibioticum doxycycline voor ongeveer 3 weken. In geval van een chronische infectie moeten antibiotica minstens 1,5 jaar gebruikt worden. De beste behandeling van Q-koorts is er voor te zorgen dat deze zich niet zo snel kan uitbreiden. Het vaccineren van b.v. geiten is een optie.


Intensieve veehouderij

Intensieve veehouderij

 


 

Sarcoïdose

Sarcoïdose is een speciale vorm van een longontsteking waarbij in de long speciale groepen van witte bloedcellen voorkomen die bestaan uit lymfocyten, fagocyten en macrofagen gecombineerd met epitheloide cellen en fibroblasten (soort bindweefselcellen). Gezamenlijk vormen zij de zogenaamde granulomen. Deze granulomen kunnen in elk orgaan voorkomen, en meestal in 90% van de gevallen in de long. De oorzaak van de ziekte is onbekend. De ziekte komt in 10 tot 20 van de 100.000 mensen voor, meestal bij mensen tussen de 10 en 40 jaar oud. Voorkomende klachten kunnen zijn:

 

 

 

  • Hoesten, benauwdheid en pijn op de borst
  • Vermoeidheid en malaise
  • Koorts en gewichtsverlies
  • Oogklachten en huidafwijkingen

 

 

 

Vaak wordt sarcoïdose per toeval ontdekt via een afwijkende röntgenfoto, zonder dat de patiënt veel klachten heeft. Hoe wordt sarcoïdose vastgesteld? In eerste instantie via röntgenfoto's. In de ontwikkeling van sarcoïdose zijn 5 stadia te onderscheiden (in stadium 4 is de meeste longschade opgetreden):

 

 

 

  • "Stadium 0": normale röntgenfoto (wel klachten!)
  • "Stadium 1": vergrote lymfeklieren van de long (in 50% van de patiënten)
  • "Stadium 2": vergrote lymfeklieren van de long met vlekkige afwijkingen in de long (in 25% van de patiënten).
  • "Stadium 3": alleen vlekkige afwijkingen in de long (klieren zijn kleiner geworden)
  • "Stadium 4": uitgebreide vlekkige afwijkingen in de long met holtes en kleiner wordende long

 

 

 

Sarcoïdose kan feitelijk in elk orgaan optreden, bijvoorbeeld:

 

 

  • "Huid" en ogen (vlekkige huidafwijkingen en minder goed zien)
  • Lymfeklieren en buikorganen (vergrote klieren, lever of milt)
  • Spieren en gewrichten (gewrichts- en spierpijnen)
  • Speekselklieren (gezwollen en pijnlijk)
  • Nieren (kalkneerslag)
  • Zenuwstelsel (hoofdpijn, niet goed werkende hypofyse, aangezichtsverlamming etc.)

 

 

 

De diagnose sarcoïdose wordt meestal gevormd uit de klachten, het lichamelijk onderzoek, de röntgenfoto's, de longfunctie, bloedonderzoek, en, als het mogelijk is, uit het weefsel wat door de microscoop onderzocht wordt. De behandeling bestaat, gek genoeg, heel vaak, uit afwachten, soms gecombineerd met een pijnstiller/ontstekingsremmer zoals ibuprofen, omdat in ongeveer 60 procent van de gevallen de ziekte spontaan verdwijnt. Wanneer patiënten veel klachten ondervinden van de ziekte of orgaanschade ondervinden, dan is het zinvol om prednisolon als ontstekingsremmer te gaan gebruiken. Meestal lukt het om prednisolon geleidelijk weer af te bouwen en te stoppen. Bij minstens 95% van de patiënten geneest sarcoïdose.

 

 

Longfibrose

Longfibrose (usual interstital pneumonia (UIP)) is een longontsteking dat valt onder de klasse van interstitiele longziekten (interstitial lung disease (ILD)). Deze ziekte komt in ongeveer in 5 tot 10 op de 100.000 mensen voor en de oorzaak is onbekend. De ontstekingsreactie in de long wordt vooral gevormd door geleidelijke verbindweefseling van gezond longweefsel (fibrose). Longfibrose heeft een kenmerkend beeld op "CT-scans" dat lijkt op matglas gecombineerd met een honingraad structuur.

De klachten bij longfibrose bestaan meestal uit een droge hoest, benauwdheid bij inspanning, vermoeidheid en vermagering. De patiënten met deze ziekte zijn meestal ouder dan 50 jaar. Via de stethoscoop laten de longen vaak een typisch krakend/knisperend geluid horen. De behandeling van longfibrose is moeizaam. Speciale ontstekingsremmers zoals prednisolon en azathioprine worden vaak gegeven maar helpen bij veel patiënten uiteindelijk niet. Soms kan longtransplantatie nog een uitkomst bieden, maar veel patiënten zijn binnen 5 jaar overleden.